Δευτέρα 22 Δεκεμβρίου 2008

Seasons Greetings

Το Μαιράκι σας αφήνει για 2 εβδομάδες. Επιστρέφω στο νησί μου, στους δικούς μου και στο σπίτι μου!

Καλά Χριστούγεννα σε όλους σας και μακάρι να νιώσετε αγάπη και την ευτυχία που νιώθουν τα παιδιά αυτές τις μέρες. Μην ξεχνάτε ποτέ το παιδί μέσα σας

Τετάρτη 17 Δεκεμβρίου 2008

Mind the gap

Τελικά δεν είναι μόνοι οι Κυπραίοι αμπάλατοι. Έχει και Εγγλέζους τόσο αναίσθητος.

Πρωί 8:40. Στον σταθμό του Kings Cross που γίνεται Ο χαμός στην γραμμή που κατεβαίνει στο City. Πέρασαν 20 λεπτά και 5 τρένα μέχρι να καταφέρω να σφηνωθώ σε ένα. Εν το μεταξύ ενώ περιμέναμε στην πλατφόρμα μια τύπισσα 50 χρονών έστησε καβγά με τον μπροστινό μου γιατί την έσπρωχνε.

Κυρία μου σαν μεν πιάνεις το τιούμπ το πρωί και να πηγαίνεις άνετη με τα πόδια, ο άνθρωπος τι σου φτέει; Εκουντούσεν σε γιατί εκουντούσα τον εγώ, που με την σειρά τους εσπιλακώναν με οι πισινοί μου (συνεπιβάτες, προς το παρών πισινό ένα έχω που αναγιώνεται).

Και όπως στεκούμαστε γυρίζει η πελλή στα καλά καθούμενα και κουντά τον καημένο τον άνθρωπο (και φυσικά μας πήρε και εμάς το ποτάμι) και βάζει μια φωνάρα: "I need to get behind the yellow line!!!"

Εννα μεν πιάσω μια αύξηση να μισθώνω οδηγό;

Δευτέρα 8 Δεκεμβρίου 2008

I'm back

Exi sxedon ena mina na grapso post, den nomizo na elipsa k kanena stin mikri blogokoinotita. Imoun pnigmeni sti doulia k sto diavasma, kati pou den tha kopasi mexri ta xristougenna.

Tis perasmenes vdomades tis perasa pano apo ta vivlia. Ixa k episkepsis apo kipro to proigoumeno savvatokiriako, perase o kairos. Se 2 vdomades tha ime piso sto nisi. Poso mou lipi otan ime makria, k poso to varieme otan ime eki. Afto ine megali axaristia alla nomizo to niothi to megalitero pososto tis kipriakis neoleas.

To Londino ine stolismeno, apo kathe gonia akous xristougenniatika tragoudia, oi ekptosis exoun 3ekinisi proora k tpt den me krata mesa sto spiti pia! Mpika se full christmas mode.

Simera to proi sto treno diavaza tin metro pou ixe e3ofillo ta episodia stin ellada. Ida idisis k diavasa efimerides. Ekini tin stigmi eniosa ntropi. Otan akougete kati gia Kipro i Ellada oloi sto grafio me rotane emena ti simveni. Elpizo na min edose kanis simasia.

Pethimisa poli to spiti mou k tous dikous mou. Alla to sokolataki me kani na niotho xaroumeni k ta 3exno ola. Kanoume voltes, kathomaste agkalia ston kanape gia tainies, miloume gia osa mas apasxoloun k 3ekinisame na proxorame se allo epipedo, na milame gia osa skeftomaste gia afti tin sxesi.

Den skeftomaste to mellon, poso tha imaste mazi i ti tha kanoume apo do k pera. Alla mou arese poli pou itan Londino i thia mou k den ntrapike na erthi mazi mas gia volta k den skeftike den pao giati ine san na 3ekino na gnorizo to soi tis (afto apaiti polli xrono k kopo!!!). K otan efevge i thia itan eki na tin voithisi me tis valitses k me oti ithele. Itan enas glikas! Ton vasanizo poli kai prospatho na gino k ego pio iremos xaraktiras.

Sinexia akouo parapona gia tin Kipro. Oloi oi dromoi ine xalia, kinisi pantou, den niothis pos mpike o ximonas, olo zesti k alla tetoia. Alla thelo na diavaso poli se enan apo esas kati omorfo gia to ton topo mou, kati pou tha megalosi akoma pio poli tin epithimia mou na ertho piso, na do pos k alloi vlepoun ton nisi mou me tin idia agapi pou to vlepo ego, me ola tou ta elattomata. Pethimisa to spiti mou

Κυριακή 16 Νοεμβρίου 2008

Έρωτες the trilogy: part 3 (final)

Και φτάσαμε αισίως στο σήμερα, στο παρών και στο μέλλον, στο σοκολατάκι. Με το σοκολατάκι είμαστε μαζί πάνω από ένα χρόνο αλλά γνωριζόμασταν από πριν. Το ξεκίνημα της σχέσης ήταν επεισοδιακό (στον μικρόκοσμό μας ισοδυναμούσε με το Μεσανατολικό). Ήρθαμε αρκετά κοντά μια νύχτα γεμάτη αλκόολ και παραισθήσεις (όχι τόσο κοντά όσο πάει το μυαλό σας) και το επόμενο πρωί καταλάβαμε πόσο λάθος ήταν, γιατί έστω και αν ήμαστε και οι 2 αδέσμευτοι ανήκαμε στην ίδια παρέα, στην οποία ήταν και ο πρώην μου. Άστα να πάνε δηλαδή.

Είπαμε οκ έγινε μια φορά θα το ξεχάσουμε. Εξάλλου γνωριζόμασταν τόσα χρόνια και ποτέ μα ποτέ δεν είδε ο ένας τον άλλο ερωτικά, εγώ τουλάχιστον δεν τον έβρισκα καν ωραίο. Αλλά εκείνη την πρώτη νλυχτα γλυκαθήκαμε, και αρχίσαμε να βλεπόμαστε στα κρυφά. Ήταν από τις πιο ωραίες περιόδους της ζωής μου. Έχουν απόλυτο δίκαιο όσοι λένε πως το απαγορευμένο είναι και το πιο γλυκό. Φεύγαμε από κοινές εξόδους και βρεθόμασταν στο σπίτι, ανακαλύψαμε παραλίες με ελάχιστο κόσμο για να μην μας δει κανένα μάτι, μέχρι και σε άλλη πόλη πήγαμε για να μην μας δει κανείς.

Μέχρι που μας ήρθε κατακέφαλα όταν ο κολλητός του μου έκανε ερωτική εξομολόγηση και εγώ δεν ήξερα που να κρυφτώ. Ήθελα να ανοίξει η γη να με καταπιεί. Εκνευρίστηκα αφάνταστα, γιατί ενώ αποφασίσαμε να πούμε στους άλλους πως θέλουμε να είμαστε μαζί, έρχετε ο άλλος χωρίς να του δώσω ποτέ δικαιώματα και μου λεέι πως με θέλει. Μέσα στο σοκ μου δεν θυμάμαι καν τι του απάντησα. Θυμάμαι μόνο πως τον ρώτησα 4-5 φορές να επαναλάβει, γιατί δεν καταλάβαινα τι μου έλεγε, τα ωραία ροζ αυτιά μου έκαναν reject όσα είπαμε. Το μόνο σίγουρο είναι πως του το ξέκοψα εκείνη την νύχτα γιατί δεν ήθελα η κατάσταση να ξεφύγει εντελώς.

Μετά από κόπο και βάσανα κάναμε συνέντευξη τύπου με επίσημη ανακοίνωση της σχέσης, η οποία είχε ποικίλες αντιδράσεις. Μετά φύγαμε για Αγγλία και όλα σιγά σιγά ξεχάστηκαν και ζούμε με το σοκολατάκι εμείς καλά και όλοι μαζί καλύτερα.

Είναι πολύ καλύτερος απ'ότι μπορούσα ποτέ να φανταστώ. Μου φέρνει λουλούδια μόνο και μόνο για να μου δείξει πως νοιάζεται. Στις 2 πολύ δύσκολες στιγμές της ζωής μου με στήριξε όσο κανείς. Όταν είμαι άρρωστη μου φτιάχνει τσάι, μου αγοράζει φάρμακα και με φροντίζει. Μια φορά ήρθε σε ένα πάρτυ μιας φίλης για να με συναντήσει και ήμουν λιώμα. Με πήρε σπίτι, με φρόντισε και με κρατούσε όλη νύχτα αγκαλιά λέγοντάς μου πως είναι δίπλα μου. Έκανε αυτά και πολύ περισσότερα για μένα.

Μαλώνουμε ελάχιστα, αλλά όταν συμβαίνει παίρνει μεγάλες διαστάσεις. Την προηγούμενη βδομάδα έφτασα στο σημείο να τον διώξω από το σπίτι. Μην ρωτάτε γιατί, μπερδεμένη ιστορία αλλά το φταίξιμο ανήκει και στους 2. Το make up sex πάντως ήταν τέλειο.

Ώρες ώρες πιστεύω πως δεν μου αξίζει, είναι υπερβολικά καλός για να θέλει να είναι μαζί μου και πως κάποια στιγμή θα το καταλάβει και θα φύγει. Άλλες πάλι γίνομαι πάλι 5 χρονών και σκέφτομαι τι κάνω με ένα αγόρι που δεν με αφήνει να κοιμάμαι μόνη, πετάει τα ρούχα του παντού, τρέφεται αποκλειστικά με πίτσες και επιμένει να περνά την Κυριακή του βλέποντας ποδόσφαιρο!

Παρασκευή 7 Νοεμβρίου 2008

Ερώτηση

Δεν είναι πολύ τρομακτικό να ανακαλύπτεις πόσο μόνος σου είσαι;